من هنوز دلتنگم ...

اما همين زندگی باز هم مرا به دلتنگی می خواند....

ديروز دلتنگ امروز و فردا...

دل بسته ...دل خسته....دل گرفته...دل تنگ...همش شد دل.لعنت به اين دل!!!

اما...

زندگی کوجک تر از آنست که مرا برنجاند

و زشت تر از آن که دلم بر آن بلرزد

هستی تهی تر از آنست که بدست آوردنی مرا زبون سازد

و من تهی دست تر از آن که از دست دادنی مرا بترساند!

موفقيت و شادماني هر كسي در زندگي كاملاً تابع فرصت‌ها و امكاناتي نيست كه در دسترس ماست‌، بلكه متكي به باورهايي است كه در اعماق وجود ماست و ما به آن اعتقاد داريم‌. اگر كارها بر وفق مرادتان نيست از خود بپرسيد چه كرده‌ام كه با چنين سختي هايي روبه‌رو شده‌ام‌؟ چگونه بايد خودم را از اين تنگنا نجات دهم‌؟ هر رويدادي كه در زندگي با آن روبه‌رو مي‌شويم پيش نياز دست يافتن به مرحله بعدي زندگي و نشان دهنده رشد است‌، پس خسته نشويد و مبارزه كنيد. محدوديت‌هاي ما منحصر به جسم ماست‌. در دنياي انديشه و ذهن ما مانع و محدوديتي وجود ندارد. تمام اشيأ، اموال و امكانات زندگي عطاياي هستي براي خدمت به شماست نه براي آن كه شما در خدمت آنها باشيد. 
    

  

آنان گمان مي برند که اين، واپسين ترانه ي ماست... ما را نمي شناسند ايشان تا بدانند که واپسين ترنم ما، آنست که خود خواسته باشيم!

 

:«‌هرگز اجازه ندهيد كه اتفاقات جهان شما را تحت تأثير خود قرار دهد، تمام تلاش‌تان اين باشدكه خودتان بر آنها تأثير بگذاريد»

 

در زندگی ناگزیر از انتخاب هایی هستیم که آسان نیستند.

از آن هراسانیم که هر تصمیم ما آزرده کند کسی را که دوست میداریم.

در چنین لحظاتی است که باید درون را بنگریم و به ندای دل گوش بسپاریم .

اگر تنها نکران خواسته های دیگران باشیم و احساسات خود را نا دیده بگیریم.

به شادی حقیقی دست نخواهیم یافت .

به همان ندایی گوش کن که به درستی آن باور داری .

و استوار از آن دفاع کن .

آری اگر چنین کنی. شادمان خواهی بود.

همیشه تو زندگی لحظه هایی وجود دارن که با گریه یا خنده همراهن اما در هر صورت این ماییم که میتونیم هدفو مشخص کنیمو برای رسیدن بهش تلاش کنیم

 

هیچ وقت از زندگیت نا امید نشو چون نا امیدی تنها ستاره ی اسمونتو هم از بین میبره

 

سکوت        

                 نشانه‌يي است.

             گاهي براي فهميدن.

             گاهي براي آن چه که مي‌داني،

             آن چه که میبینی

             میشنوی

             و گاهي بالاتر،

             براي آن چه كه با تمام وجود حس مي‌كني.

             گاهي تو،

             خود،

                 سكوتي 

             چنان كه از خود

                  مي‌هراسي. 

               دلم دوباره در انبوه خستگی ها ماند           گــــرفت آینــــــه ام را غـبار دلتنگی